اثربخشی درمان شفقت به خود بر گناه و شرم مادران دارای آسیب شنوایی

  • ریحانه امامی 1
دومین کنگره ملی مشاوره توانبخشی ایران, دوره 2 شماره 1 (1402)
چاپ شده: 2024-04-15

چکیده

زمینه و هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان شفقت به خود بر گناه و شرم مادران دارای آسیب شنوایی  شهر تهران بود.

روش: روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش¬آزمون و پس¬آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش را کلیه تمامی مادران با کودک کم شنوایی تحت درمان کلینیک شنوایی سنجی چهار منطقه  در سال 1402 ، تشکیل دادند. تعداد 30  نفر از  مادر به شیوه در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه (برای هر گروه 15 نفر) جایگزین شدند. برای گروه آزمایش آموزش شفقت به خود (گرمر نف، 2013) اعمال شد و گروه گواه  هیچ نوع آموزشی دریافت نکردند. داده های پژوهش با کمک مقیاس آمادگی شرم و گناه این مقیاس توسط کوهن ولف پنتر و اینسکو (۲۰۱۱) جمع آوری شد.

یافته‌ها، یافته­های پژوهش نشان داد که میانگین نمرات گناه و شرم در گروه شفقت به خود در مرحله پس­آزمون نسبت به پیش­آزمون و گروه گواه  بهبود داشته است (001/0>p).

نتیجه گیری، از این رو شفقت به خود می تواند به عنوان یك درمان کارآمد جهت بهبود گناه و شرم مادران دارای آسیب شنوایی  مورد استفاده قرار گیرد.

کلمات کلیدی: آسیب شنوایی ، شفقت به خود ، شرم ، گناه.

ارجاع به مقاله
[1]
امامی ر., “اثربخشی درمان شفقت به خود بر گناه و شرم مادران دارای آسیب شنوایی”, Tavan, ج 2, ش 1, آوریل 2024.

  • دفعات مشاهده مقاله: 11