اثربخشی آموزش مهارت¬های زندگی بر مثبت¬اندیشی و کیفیت زندگی والدین مبتلا به بیماری پروانه¬ای

  • لیلا بخشی سورشجانی 1
  • قیصر کیهان فر 2
  • 1 گروه روان شناسی، واحد بهبهان، دانشگاه آزاد اسلامی، بهبهان، ایران
  • 2 گروه روان شناسی، واحد بهبهان، دانشگاه آزاد اسلامی، بهبهان، ایران
دومین کنگره ملی مشاوره توانبخشی ایران, دوره 2 شماره 1 (1402)
چاپ شده: 2024-04-15

چکیده

زمینه و هدف: بیماری اپیدرمولیزیس بولوز یا بیماری پروانه­ای یک گروه از بیماری­های نادر ژنتیکی پوستی است که در اثر جهش در ژن­های متعددی ایجاد می­شود. هدف از پژوهش حاضر، تعیین اثر بخشی آموزش مهارت­های زندگی بر مثبت­اندیشی و کیفیت زندگی والدین کودکان مبتلا به بیماری پروانه­ای در شهر اهواز بود.

روش: طرح پژوهش حاضر، نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون- پس آزمون و پیگیری با گروه گواه بود. جامعه آماری همه والدین کودکان مبتلا به بیماری پروانه­ای شهر اهواز در سال 1402 بود. نمونه آماری 36 نفر از والدین کودکان مبتلا به بیماری پروانه­ای بودند که به­شیوه هدفمند انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش( 18 نفر) و گواه( 18 نفر) گمارده شدند. گروه آزمایش 10 جلسه تحت مداخله گروه درمانی مبتنی بر پروتکل آموزشی مهارت­های زندگی کلینه(1994)قرار گرفتند.  شرکت کنندگان به پرسشنامه­های شادکامی آکسفورد آرگایل (1989)و کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی(1996)پاسخ دادند. داده­ها با روش آماری تحلیل کوواریانس چند متغیری( مانکوا) و  نرم­افزار SPSS نسخه 26تجزیه و تحلیل شد.

یافته‌ها، نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد گروه درمانی آموزش مهارت­های زندگی موجب بهبود مثبت­اندیشی و کیفیت زندگی گروه آزمایش نسبت به گروه گواه از مرحله پیش آزمون به مرحله پس آزمون تا مرحله پیگیری شده است(p<0.05).

کلمات کلیدی: مهارت¬های زندگی، مثبت¬اندیشی، کیفیت زندگی، بیماری پروانه¬ای

ارجاع به مقاله
[1]
بخشی سورشجانی ل. و کیهان فر ق., “اثربخشی آموزش مهارت¬های زندگی بر مثبت¬اندیشی و کیفیت زندگی والدین مبتلا به بیماری پروانه¬ای”, Tavan, ج 2, ش 1, آوریل 2024.

  • دفعات مشاهده مقاله: 30