اثربخشی درمان متمرکز بر شفقت بر خوداثرمندی، مهارت حل مسئله ونگرش ناکارآمد مادران کودکان کم توان ذهنی

  • محسن گل محمدیان 1
  • 1 عضو هیات علمی دانشگاه رازی
دومین کنگره ملی مشاوره توانبخشی ایران, دوره 2 شماره 1 (1402)
چاپ شده: 2024-01-02

چکیده

زمینه و هدف: هدف از  پژوهش  حاضر، تعیین اثربخشی درمان متمرکز بر شفقت بر خوداثرمندی، مهارت حل مسئله و نگرش ناکارآمد در مادران دارای کودکان کم توان ذهنی شهرستان نهاوند بود.

روش: این پژوهش از نوع کاربردی و از نظر روش نیمه آزمایشی با طرح  پیش آزمون –پس آزمون -گروه کنترل و پیگیری 45 روزه بود . جامعه آماری  پژوهش حاضر را کلیه مادران دارای کودکان کم توان ذهنی در شهرستان نهاوند در سال  1402 تشکیل دادند که از بین آن ها  30 نفر (هر گروه 15 نفر)  به روش نمونه گیری هدفمند در دو گروه کنترل و آزمایش به عنوان نمونه انتخاب شدند و مداخله  متمرکز بر شفقت در 8 جلسه اجرا شد. داده ها با استفاده از پرسشنامه های خوداثرمندی عمومی شرر و همکاران( 1982 )، پرسشنامه حل مسئله هپنر وپترسون( 1988 )و پرسشنامه نگرش ناکارآمدِDAS))(1978)،جمع آوری شد و با استفاده از روش آماری تحلیل کوواریانس چند متغیری (مانکوا) و نسخه26  نرم افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

یافته‌ها، یافته ها نشان داد درمان متمرکز بر شفقت بر سه متغیر این پژوهش تاثیرمعناداری داشته است( 001/0  P<)بوده است و موجب افزایش خود اثر مندی، حل مساله  و همچنین کاهش نگرش ناکار آمد مادران دارای کودکان کم توان ذهنی در مراحل پس آزمون و پیگیری شده است.

نتیجه گیری: نتایج نشان دادکه درمان متمرکز بر شفقت سبب بهبود متغیرهای خوداثرمندی، مهارت حل مسئله و نگرش ناکارآمد در مادران کودکان کم توان ذهنی شده است،  لذا استفاده از این رویکرد توسط درمانگران با توجه به قابلیت ها و مولفه ها ی آن در خصوص مادران دارای کودکان کم توان ذهنی توصیه می شود.

کلمات کلیدی: درمان متمرکز بر شفقت، خوداثرمندی، مهارت حل مسئله، نگرش ناکارآمد،کودکان کم توان ذهنی، مادران.

ارجاع به مقاله
[1]
گل محمدیان م., “اثربخشی درمان متمرکز بر شفقت بر خوداثرمندی، مهارت حل مسئله ونگرش ناکارآمد مادران کودکان کم توان ذهنی”, Tavan, ج 2, ش 1, ژانویه 2024.

  • دفعات مشاهده مقاله: 97